مجلة الفكر ص . ب 556
آمستال ! آمستال ! آمستال
متن الهم المستشرى فى نبضى داء وحريقا
من ضفة جرحي النازف ضيقا
لك جئت سؤالا من افريكا :
هل لى فى شارعك الاحمر بعض السلوى ؟
فى منبسطات المرج الاخضر ؟ فى " ماركن
ركن لنفوس نسيت نسيت معنى النشوى :
فولندام
وامرساة منسيه
في بحر المانش
واموغلة فى التيه
حزنى اكبر من تيهك .
أرحب من ضحكات تزرع آليا
فى حقل التمويه
فى ساحات الحزن المنشور بقطرى
فى أحداق الاطيار ، وفي ورق الشجر .
بدأ الخصب
ينمو فوق الأدران
. ينمو رغم الضجر .
